Mały fragment wielkiej historii. Ruszają prace przy pałacowym portyku w Sławięcicach

O zaczyna się ujadanie głodnych hien..

...i na początku kryzysowych lat 80! W tamtym czasie powstało w Sławięcicach osiedle domków jednorodzinnych przy ulicach: J.Kasprowicza i K.Przerwy Tetmajera i kilu innych... W dużej mierze z cegieł i materiałów z jego rozbiórki... Pamiętam bo w tamtym czasie daleki krewny budował tam dom z cegły, z rozbiórki pałacu. Kupienie materiałów budowlanych graniczyło z cudem. Sławięcice były były jeszcze wtedy samodzielnym miastem w powiecie kozielskim. Uczyłam się wtedy w tamtejszym Technikum Chemicznym... Pamiętam, jak zaglądaliśmy z ciekawością do niego i podziwiali, głównie różnorodne kafelki, o jakich w sklepach można było tylko pomarzyć!! Właściwie, żeby go wtedy odbudować wystarczyłoby zrobić nowy dach. Ale były wtedy czasy, jakie były, coraz mniej żyjących to pamięta!! Nie wiem jakim cudem ten portyk ocalał: pewnie tylko dlatego, że ewentualne materiały pozyskane z niego miały by małą wartość użytkową. Jest on dowodem na to, jakim solidnym obiektem był ten pałac. Sowieccy wyzwoliciele podkładali tam ogień nie raz, ale poza dachem nie bardzo chciało się to palić. Po zakończeniu wojny zorganizowano tam ośrodek opiekuńczo-szkolno-wychowawczy dla młodzieży i w części pałacu, której nie udało się spalić mieścił się, przez jakiś czas, internat i dyrekcja szkoły. Mam książkę ze zjazdu absolwentów w 1996 roku: jest w niej zdjęcie z 1948 roku: "Dyrekcja i grono pedagogiczne na tarasie zamku". Mógł mieć konkretną wartość użytkową, ale siła zemsty i nienawiści była w wyzwolicielach taka, że skoro oni nie mogli go wykorzystać, to trzeba było go zniszczyć... Dziś wiadomo, że do 1944 r. cały majątek właścicieli dawał pracę i utrzymanie sporej części mieszkańców Sławięcic i okolicy... Ale to już tylko historia.